Programowy neoklasycyzm Czesława Miłosza ma mocne podstawy filozoficzne – głównie w idei Ocalenia, w zobowiązaniach wiernego kronikarza świata, który dokumentuje powierzchnię rzeczywistości, wierząc, że jego działalność otwiera jedyną dostępną drogę ku metafizyce i tym samym wiedzie okrężnie ku poznaniu Absolutu. Wynika z przeświadczenia, że fragmentaryczne świadectwo, które odkrywa i utrwala epizody czasu i przestrzeni, tworzy hipotezę jakiegoś podskórnego sensu, tka niewidoczną podszewkę rzeczywistości, tymczasem niedostępną zmysłom ani rozumowi.

cały szkic w dołączonym pliku PDF